Ulaanbaatar, the place to be!

Hallo Iedereen!

Heeeeel veeel malen sorry voor dit ontzettend late bericht. De afgelopen dagen was het internet dramatisch, nu gelukkig wat beter! Verder waren de afgelopen dagen ontzettend spannend, dat zal iedereen wel op de facebook van Rik hebben gelezen, en misschien wel mijn berichtjes, op het moment dat internet het net weer ffies deed.

Zoals jullie hebben gezien is Martijn kampioen geworden! Van harte Martijn! Hij deed het de afgelopen dagen echt geweldig, en behaalde een hele mooie score :) Verder is onze Wageningse held Jan de ''rooie'' 2e geworden, als laatste jaars pupil :) Maar ook Ali had het heel goed gedaan, hij eindigde als 5e en mag ook wel tevreden zijn. :)

Bij mij bleef het echter tot het laatste moment spannend. Ik zelf draaide helemaal bovenin mee, toch nog, na mijn wat onhandige start door van een heeeel klein mongools meisje te verliezen.. Het toernooi verliep daardoor heel anders. Maargoed, ik moest door, en dat ging dit keer wel redelijk goed! Telkens weer kansrijke standen, en na mijn ronde tegen het Chineesje (vorige blog) begon ik 2 partijen te winnen, van Michelle onder andere, en van het beste Mongoolse meisje, wat  eigenlijk gewoon harstikke remise was, maar dat nam ze niet aan. Ze nam namelijk een 4om2 doorbraak, en wilde dit dolgraag winnen. Maar ze moest nog eens offeren en toen kon ik opeens doorgaan voor winst.

Na die ronde, stond ik gedeeld 1e met de 2 sterke Russinnen Azarova en Idrisova. Ik lootte Azarova, en dat betekende dat ik Idrisova niet had geloot, en dat het zwitsers niet rond zat. We hadden alledrie uit 6 wedstrijden 9 punten. Op 8 punten stond het chineesje, die geloot was tegen Michellle. Stel, als het chineesje won, en ik en Azarova speelden bijvoorbeeld remise, dan was ik 4e, omdat ik natuurlijk Idrisova niet heb gehad. En die kans was aanwezig natuurlijk. De hele tijd tegen Azarova gister had ik kansen, maar ik moest met remise genoeg nemen. En tussendoor bij Idrisova en Chineesje kijken. Idrisova kon ook niet meer als remise krijgen, al werd ze zo'n beetje weggespeeld door de Mongoolse waar ik dus van won. Verder had Michelle een lekkere stand, maar dat liep helemaal verkeerd af, en ik voelde de bui al hangen, dat ik op 1 zo'n lullig puntje 4e ging worden. En eenmaal toen Michelle verloren had, werd mijn pijnlijke voorspelling bevestigd. Het eerste half uur was het zeerzeeerzeeeeeeeeer vervelend, maargoed, alles gaat door. En als je zegt; ik ben 4e van de wereld! Dan klinkt dat best vet. Maargoed, ik hou het gewoon lekker op gedeeld eerste, ik weet zelf ook best dat er meer had ingezeten. Daarom ga ik Solkov toch maar niet de schuld geven, dit is gewoon pech.

Maargoed, dit is weer een heerlijke basis om verder te gaan. Vandaag (Zondag) gaan we nog wat doen, wat weet ik niet precies. De afgelopen dagen zijn we nog 1 maal de stad in geweest. We kwamen bij wat souvenirshopjes, waar we wat hebben gekocht, ik alleen niet zo heel veel. Ik kon niet echt iets vinden wat ik mee kon nemen. Maargoed, nu ik meer van de stad kan zeggen kan ik de stad nu eindelijk goed beschrijven.

Ulaanbaatar is een stad met de slechtste wegen en verkeer van de wereld. Nergens zijn er goede fatsoenlijke voetpaden, en mensen steken gewoon tussen de auto's over. Verder bij een stoplicht is dat stoplicht maar een paar seconden op groen. Mensen staan aan de straten om spullen te verkopen, hun engels is niet zo heel bijster goed, en er waren toch nog wel wat bedelaars/zwervers/zwerfhonden. Verder moet je goed op je rugzak letten, best wel jatgevoelig. Verder is de stad heel erg verwaarloosd. De regering heeft genoeg geld om er iets aan te doen, maar dat doen ze blijkbaar niet. Vandaar die afschuwelijke wegen. Oowja, en je hoort in onze kamer ontigelijk veel getoeter. Komt omdat mensen oversteken, en dan rijden er net auto's langs. Maargoed, dit maakt alles ook wel weer leuk. Wie komt er nou in deze stad, in de bergen!? Juist ja, Ulaanbaatar = THE PLACE TO BE! =)

Verder hadden we gisteren nog de sluiting: Met iedereen op de foto, beetje kletsen, en een afscheidsdiner, waarbij Michelle en ik aan tafel gingen zitten bij de Russen :) Die gingen ons wat woordjes leren. Da = Ja, Ja = Ik, Nie = Nee (ik weet niet zo goed hoe je Nie schrijft, dus ik schrijf maar Nie ;dp), Wielke = Vork, Nors = Mes. En Durak is een scheldwoord. Het woord goei kenden we natuurlijk al van het EK (lul). De grappen met GOEIe morgen vonden ze nog wel redelijk orgineel. De russen hadden ook taart gekocht, omdat ze podiumplaatsen hadden. Wij mochten dus ook mee eten. Na afloop van het 2 uur lange diner (dat was echt heel lang, en een ontigelijk warme zaal), gingen we nog een beetje nafeesten met allerlei deelnemers. Gezellige boel dus =)

Ik ga nu eens kijken wat we vanmiddag gaan doen. Wie weet wel zwemmen. Sowieso uiteten ergens in de stad. Belooft dus nog heel gezellig te worden! Morgen weer terugvliegen.. 8 uur op moskou. Oh help. Als ik dat maar ga overleven. Laptop goed opladen, Mp3 opladen, en bikkelen. Daarna weer thuis, heb ik ook weer eindelijk zin in :)

Nou, wil hier iemand mij nog het laatste nieuws uit Nederland vertellen? Ik ben erg benieuwd!

Veel Liefs en Groetjes uit, 
Ulaaanbaatar, the place to be! 
Denies. =)

De ups en downs

Hallo Iedereen!

Mijn excuses voor deze redelijk late blog, gister had ik even geen behoefte om te schrijven. Dat was ook wel te zien aan mijn partij zeg... Het blijkt meer dat je nooit moet vergeten te controleren! ;)

Gisterochtend gingen we met een busje door de stad rond rijden, en op verschillende plaatsen stoppen. We hebben een berg beklommen, en eenmaal boven op was het VERSCHRIKKELIJK koud! Handschoenen aan, sjaal om de nek, en muts op. =)  Verder zijn we nog eventjes gestopt bij een kledingwinkeltje, en souvenir winkeltje. Daar heb ik alvast iets ingeslagen, maar ik ga natuurlijk niet zeggen wat (: We zijn ook nog eventjes op een groot plein gestopt, voor wat foto's, daarna weer terug naar het hotel :)

Tja, daarna de ronde tegen een klein Mongools meisje. Ik heb haar absoluut niet onderschat, speelde gewoon mijn eigenspel met een afschuwelijke tijdsverdeling. Ik kwam na 10 zetten ongeveer een  schijf voor, en toen doordammen, wat aardig goed ging. Op het moment dat ik gewoon een simpele 4om3 kon uithalen, en ik niet veel minuten meer had (3), bedacht ik me dat het niet handig was een vreselijk eindspel in te gaan. Maarja, mijn zet was echter niet zo heelgoed.. verassend maar waar, een pijnlijke combinatie en een totaal stressende Denise, die wist dat haar stand remise was maar echt niets meer zag, en nog verloor. Pijnlijk, maar niets aan te doen. Dit heb ik eerder meegemaakt, en nu is het doorzetten.

En dat doorzetten ging toch aardig goed, de eerste ronde op deze dag. Ik kreeg een toch wel redelijke stand na wat gedoe van mezelf, en bedacht me een zetje mee te nemen, een 4om3. Je weet nooit waar ze goed voor zijn :) Ze liep erin. Volgens Rik zeer verassend, maar ik heb het gevoel dat hij toch wel standaard is. :) Nou, en toen de middag ronde. Tegen het ''chineesje'', een klein meisje van 14, die verdomd handig is, maar soms lelijk opbouwt. Die opening was toch wel verrot, ik mis een goede kans, omdat ik het risico liever niet wilde nemen. Toen kwam ik er toch uit, en bouwde rustig naar de stand die ik wilde, misschien iets te rustig. Ik kwam heel goed te staan en miste een mooie combi, omdat ik maar 1 min op de klok had, maar dat was ook logisch, want ik had die tijd ervoor in de partij nodig! En tja, toen ik ook nog eens in een offer liep werd het feest compleet, want ik stond helemaal verloren. Maar opgeven wilde ik niet, het meisje speelde immers heel snel. En jaja, ze liep nog in een trucje van mij, toen ze even gretig wilde zijn :) Het scheelde 1 tempo of ik won nog, haha. Dat heet nou van de schrik wegkomen. Rare partijen vandaag zeg! Morgen de kraker De jong - van Dam! Spannend! Heb er nu al zin in :)

Verder, na de partij hoorde ik het nieuws wat ik nou niet wilde horen. Ik hoorde dat afgelopen zondag clubgenoot Jan Hoeks was overleden :( Hij is rustig ingeslapen, en was heel erg ziek; alvleesklierkanker. Jan was een hele aardige man, en al jaren penningmeester van onze club. Zaterdag iis er afscheid, en ik kan er niet bang zijn. Maar zelfs vanaf hier, in dit verre uithoekje van de wereld leef ik nog mee, en wil ik zijn familie sterkte wensen. En natuurlijk morgen opnieuw door. Jan, rust zacht, ik zal je nooit vergeten!

Dit was het maar even voor nu. Verder is er niet veel gebeurd vandaag, ik heb natuurlijk de hele dag gedamd, voor de verandering. Morgen weer een dag met 1 ronde, en we gaan geloof ik de stad in. Voor nu: iedereen een fijne middag in NL! Hier ga ik nu eens naar bed, want dat moet van Rik :p

Veel Liefs en groetjes,
Denies.