Hallo Iedereen!
Heeeeel veeel malen sorry voor dit ontzettend late bericht. De afgelopen dagen was het internet dramatisch, nu gelukkig wat beter! Verder waren de afgelopen dagen ontzettend spannend, dat zal iedereen wel op de facebook van Rik hebben gelezen, en misschien wel mijn berichtjes, op het moment dat internet het net weer ffies deed.
Zoals jullie hebben gezien is Martijn kampioen geworden! Van harte Martijn! Hij deed het de afgelopen dagen echt geweldig, en behaalde een hele mooie score :) Verder is onze Wageningse held Jan de ''rooie'' 2e geworden, als laatste jaars pupil :) Maar ook Ali had het heel goed gedaan, hij eindigde als 5e en mag ook wel tevreden zijn. :)
Bij mij bleef het echter tot het laatste moment spannend. Ik zelf draaide helemaal bovenin mee, toch nog, na mijn wat onhandige start door van een heeeel klein mongools meisje te verliezen.. Het toernooi verliep daardoor heel anders. Maargoed, ik moest door, en dat ging dit keer wel redelijk goed! Telkens weer kansrijke standen, en na mijn ronde tegen het Chineesje (vorige blog) begon ik 2 partijen te winnen, van Michelle onder andere, en van het beste Mongoolse meisje, wat eigenlijk gewoon harstikke remise was, maar dat nam ze niet aan. Ze nam namelijk een 4om2 doorbraak, en wilde dit dolgraag winnen. Maar ze moest nog eens offeren en toen kon ik opeens doorgaan voor winst.
Na die ronde, stond ik gedeeld 1e met de 2 sterke Russinnen Azarova en Idrisova. Ik lootte Azarova, en dat betekende dat ik Idrisova niet had geloot, en dat het zwitsers niet rond zat. We hadden alledrie uit 6 wedstrijden 9 punten. Op 8 punten stond het chineesje, die geloot was tegen Michellle. Stel, als het chineesje won, en ik en Azarova speelden bijvoorbeeld remise, dan was ik 4e, omdat ik natuurlijk Idrisova niet heb gehad. En die kans was aanwezig natuurlijk. De hele tijd tegen Azarova gister had ik kansen, maar ik moest met remise genoeg nemen. En tussendoor bij Idrisova en Chineesje kijken. Idrisova kon ook niet meer als remise krijgen, al werd ze zo'n beetje weggespeeld door de Mongoolse waar ik dus van won. Verder had Michelle een lekkere stand, maar dat liep helemaal verkeerd af, en ik voelde de bui al hangen, dat ik op 1 zo'n lullig puntje 4e ging worden. En eenmaal toen Michelle verloren had, werd mijn pijnlijke voorspelling bevestigd. Het eerste half uur was het zeerzeeerzeeeeeeeeer vervelend, maargoed, alles gaat door. En als je zegt; ik ben 4e van de wereld! Dan klinkt dat best vet. Maargoed, ik hou het gewoon lekker op gedeeld eerste, ik weet zelf ook best dat er meer had ingezeten. Daarom ga ik Solkov toch maar niet de schuld geven, dit is gewoon pech.
Maargoed, dit is weer een heerlijke basis om verder te gaan. Vandaag (Zondag) gaan we nog wat doen, wat weet ik niet precies. De afgelopen dagen zijn we nog 1 maal de stad in geweest. We kwamen bij wat souvenirshopjes, waar we wat hebben gekocht, ik alleen niet zo heel veel. Ik kon niet echt iets vinden wat ik mee kon nemen. Maargoed, nu ik meer van de stad kan zeggen kan ik de stad nu eindelijk goed beschrijven.
Ulaanbaatar is een stad met de slechtste wegen en verkeer van de wereld. Nergens zijn er goede fatsoenlijke voetpaden, en mensen steken gewoon tussen de auto's over. Verder bij een stoplicht is dat stoplicht maar een paar seconden op groen. Mensen staan aan de straten om spullen te verkopen, hun engels is niet zo heel bijster goed, en er waren toch nog wel wat bedelaars/zwervers/zwerfhonden. Verder moet je goed op je rugzak letten, best wel jatgevoelig. Verder is de stad heel erg verwaarloosd. De regering heeft genoeg geld om er iets aan te doen, maar dat doen ze blijkbaar niet. Vandaar die afschuwelijke wegen. Oowja, en je hoort in onze kamer ontigelijk veel getoeter. Komt omdat mensen oversteken, en dan rijden er net auto's langs. Maargoed, dit maakt alles ook wel weer leuk. Wie komt er nou in deze stad, in de bergen!? Juist ja, Ulaanbaatar = THE PLACE TO BE! =)
Verder hadden we gisteren nog de sluiting: Met iedereen op de foto, beetje kletsen, en een afscheidsdiner, waarbij Michelle en ik aan tafel gingen zitten bij de Russen :) Die gingen ons wat woordjes leren. Da = Ja, Ja = Ik, Nie = Nee (ik weet niet zo goed hoe je Nie schrijft, dus ik schrijf maar Nie ;dp), Wielke = Vork, Nors = Mes. En Durak is een scheldwoord. Het woord goei kenden we natuurlijk al van het EK (lul). De grappen met GOEIe morgen vonden ze nog wel redelijk orgineel. De russen hadden ook taart gekocht, omdat ze podiumplaatsen hadden. Wij mochten dus ook mee eten. Na afloop van het 2 uur lange diner (dat was echt heel lang, en een ontigelijk warme zaal), gingen we nog een beetje nafeesten met allerlei deelnemers. Gezellige boel dus =)
Ik ga nu eens kijken wat we vanmiddag gaan doen. Wie weet wel zwemmen. Sowieso uiteten ergens in de stad. Belooft dus nog heel gezellig te worden! Morgen weer terugvliegen.. 8 uur op moskou. Oh help. Als ik dat maar ga overleven. Laptop goed opladen, Mp3 opladen, en bikkelen. Daarna weer thuis, heb ik ook weer eindelijk zin in :)
Nou, wil hier iemand mij nog het laatste nieuws uit Nederland vertellen? Ik ben erg benieuwd!
Veel Liefs en Groetjes uit,
Ulaaanbaatar, the place to be!
Denies. =)
zaterdag 5 november 2011
woensdag 2 november 2011
De ups en downs
Hallo Iedereen!
Mijn excuses voor deze redelijk late blog, gister had ik even geen behoefte om te schrijven. Dat was ook wel te zien aan mijn partij zeg... Het blijkt meer dat je nooit moet vergeten te controleren! ;)
Gisterochtend gingen we met een busje door de stad rond rijden, en op verschillende plaatsen stoppen. We hebben een berg beklommen, en eenmaal boven op was het VERSCHRIKKELIJK koud! Handschoenen aan, sjaal om de nek, en muts op. =) Verder zijn we nog eventjes gestopt bij een kledingwinkeltje, en souvenir winkeltje. Daar heb ik alvast iets ingeslagen, maar ik ga natuurlijk niet zeggen wat (: We zijn ook nog eventjes op een groot plein gestopt, voor wat foto's, daarna weer terug naar het hotel :)
Tja, daarna de ronde tegen een klein Mongools meisje. Ik heb haar absoluut niet onderschat, speelde gewoon mijn eigenspel met een afschuwelijke tijdsverdeling. Ik kwam na 10 zetten ongeveer een schijf voor, en toen doordammen, wat aardig goed ging. Op het moment dat ik gewoon een simpele 4om3 kon uithalen, en ik niet veel minuten meer had (3), bedacht ik me dat het niet handig was een vreselijk eindspel in te gaan. Maarja, mijn zet was echter niet zo heelgoed.. verassend maar waar, een pijnlijke combinatie en een totaal stressende Denise, die wist dat haar stand remise was maar echt niets meer zag, en nog verloor. Pijnlijk, maar niets aan te doen. Dit heb ik eerder meegemaakt, en nu is het doorzetten.
En dat doorzetten ging toch aardig goed, de eerste ronde op deze dag. Ik kreeg een toch wel redelijke stand na wat gedoe van mezelf, en bedacht me een zetje mee te nemen, een 4om3. Je weet nooit waar ze goed voor zijn :) Ze liep erin. Volgens Rik zeer verassend, maar ik heb het gevoel dat hij toch wel standaard is. :) Nou, en toen de middag ronde. Tegen het ''chineesje'', een klein meisje van 14, die verdomd handig is, maar soms lelijk opbouwt. Die opening was toch wel verrot, ik mis een goede kans, omdat ik het risico liever niet wilde nemen. Toen kwam ik er toch uit, en bouwde rustig naar de stand die ik wilde, misschien iets te rustig. Ik kwam heel goed te staan en miste een mooie combi, omdat ik maar 1 min op de klok had, maar dat was ook logisch, want ik had die tijd ervoor in de partij nodig! En tja, toen ik ook nog eens in een offer liep werd het feest compleet, want ik stond helemaal verloren. Maar opgeven wilde ik niet, het meisje speelde immers heel snel. En jaja, ze liep nog in een trucje van mij, toen ze even gretig wilde zijn :) Het scheelde 1 tempo of ik won nog, haha. Dat heet nou van de schrik wegkomen. Rare partijen vandaag zeg! Morgen de kraker De jong - van Dam! Spannend! Heb er nu al zin in :)
Verder, na de partij hoorde ik het nieuws wat ik nou niet wilde horen. Ik hoorde dat afgelopen zondag clubgenoot Jan Hoeks was overleden :( Hij is rustig ingeslapen, en was heel erg ziek; alvleesklierkanker. Jan was een hele aardige man, en al jaren penningmeester van onze club. Zaterdag iis er afscheid, en ik kan er niet bang zijn. Maar zelfs vanaf hier, in dit verre uithoekje van de wereld leef ik nog mee, en wil ik zijn familie sterkte wensen. En natuurlijk morgen opnieuw door. Jan, rust zacht, ik zal je nooit vergeten!
Dit was het maar even voor nu. Verder is er niet veel gebeurd vandaag, ik heb natuurlijk de hele dag gedamd, voor de verandering. Morgen weer een dag met 1 ronde, en we gaan geloof ik de stad in. Voor nu: iedereen een fijne middag in NL! Hier ga ik nu eens naar bed, want dat moet van Rik :p
Veel Liefs en groetjes,
Denies.
Mijn excuses voor deze redelijk late blog, gister had ik even geen behoefte om te schrijven. Dat was ook wel te zien aan mijn partij zeg... Het blijkt meer dat je nooit moet vergeten te controleren! ;)
Gisterochtend gingen we met een busje door de stad rond rijden, en op verschillende plaatsen stoppen. We hebben een berg beklommen, en eenmaal boven op was het VERSCHRIKKELIJK koud! Handschoenen aan, sjaal om de nek, en muts op. =) Verder zijn we nog eventjes gestopt bij een kledingwinkeltje, en souvenir winkeltje. Daar heb ik alvast iets ingeslagen, maar ik ga natuurlijk niet zeggen wat (: We zijn ook nog eventjes op een groot plein gestopt, voor wat foto's, daarna weer terug naar het hotel :)
Tja, daarna de ronde tegen een klein Mongools meisje. Ik heb haar absoluut niet onderschat, speelde gewoon mijn eigenspel met een afschuwelijke tijdsverdeling. Ik kwam na 10 zetten ongeveer een schijf voor, en toen doordammen, wat aardig goed ging. Op het moment dat ik gewoon een simpele 4om3 kon uithalen, en ik niet veel minuten meer had (3), bedacht ik me dat het niet handig was een vreselijk eindspel in te gaan. Maarja, mijn zet was echter niet zo heelgoed.. verassend maar waar, een pijnlijke combinatie en een totaal stressende Denise, die wist dat haar stand remise was maar echt niets meer zag, en nog verloor. Pijnlijk, maar niets aan te doen. Dit heb ik eerder meegemaakt, en nu is het doorzetten.
En dat doorzetten ging toch aardig goed, de eerste ronde op deze dag. Ik kreeg een toch wel redelijke stand na wat gedoe van mezelf, en bedacht me een zetje mee te nemen, een 4om3. Je weet nooit waar ze goed voor zijn :) Ze liep erin. Volgens Rik zeer verassend, maar ik heb het gevoel dat hij toch wel standaard is. :) Nou, en toen de middag ronde. Tegen het ''chineesje'', een klein meisje van 14, die verdomd handig is, maar soms lelijk opbouwt. Die opening was toch wel verrot, ik mis een goede kans, omdat ik het risico liever niet wilde nemen. Toen kwam ik er toch uit, en bouwde rustig naar de stand die ik wilde, misschien iets te rustig. Ik kwam heel goed te staan en miste een mooie combi, omdat ik maar 1 min op de klok had, maar dat was ook logisch, want ik had die tijd ervoor in de partij nodig! En tja, toen ik ook nog eens in een offer liep werd het feest compleet, want ik stond helemaal verloren. Maar opgeven wilde ik niet, het meisje speelde immers heel snel. En jaja, ze liep nog in een trucje van mij, toen ze even gretig wilde zijn :) Het scheelde 1 tempo of ik won nog, haha. Dat heet nou van de schrik wegkomen. Rare partijen vandaag zeg! Morgen de kraker De jong - van Dam! Spannend! Heb er nu al zin in :)
Verder, na de partij hoorde ik het nieuws wat ik nou niet wilde horen. Ik hoorde dat afgelopen zondag clubgenoot Jan Hoeks was overleden :( Hij is rustig ingeslapen, en was heel erg ziek; alvleesklierkanker. Jan was een hele aardige man, en al jaren penningmeester van onze club. Zaterdag iis er afscheid, en ik kan er niet bang zijn. Maar zelfs vanaf hier, in dit verre uithoekje van de wereld leef ik nog mee, en wil ik zijn familie sterkte wensen. En natuurlijk morgen opnieuw door. Jan, rust zacht, ik zal je nooit vergeten!
Dit was het maar even voor nu. Verder is er niet veel gebeurd vandaag, ik heb natuurlijk de hele dag gedamd, voor de verandering. Morgen weer een dag met 1 ronde, en we gaan geloof ik de stad in. Voor nu: iedereen een fijne middag in NL! Hier ga ik nu eens naar bed, want dat moet van Rik :p
Veel Liefs en groetjes,
Denies.
zondag 30 oktober 2011
En nu het echte werk! of toch niet...
Hallo Iedereen,
Gisteren helaas geen blog geschreven, daarom vertel ik dat nu even :) Ik ga even rustig beginnen met gister, voordat ik ga beschrijven wat er net is gebeurd. ;)
Gisteren begon de dag om kwart voor 8. Het zou een wat rustig dagje worden, met de opening en helaas een wat vroeg ontbijt, en helaas geen ronde omdat een deel van de Russen deze dag zouden arriveren. Het begon met het ontbijt. Geen idee wat we ervan moesten verwachten, omdat het ons eerste ontbijt was. Nou, het begon lekker toen we de eerste bak hadden geopend:(Knack)worstjes + Spek. Lekker,lekker. Vervolgens de tweede bak: Roerei, die werd gevolgd door, jaja, patat. Wij keken onze ogen uit, want de tafel verder lag vol met brood, jam, sla en andere fruitsoorten. En aan de zijkant stond een kok, die voor je als je er heen liep gewoon een omelet bakte. Een beter begin van de dag kon dus niet.
De rest van de ochtend was het uitrusten, laptoppen, boeklezen en beetje met z'n allen op een kamer hangen. Rik had een vergadering met de rest van de coaches en organisatie, waarin de loting bijvoorbeeld bekend gemaakt zou worden. Rond half 1 kwam hij aanzetten met het volgende nieuws: Een deel van de Russische delegatie was er al, de jakoetsken, de rest had ''vertraging'' en zat vast in Peking. Het was niet bekend wanneer ze zouden aankomen: Dat kon maar zo vandaag zijn, maar natuurlijk ook na de eerste ronde, en zouden ze dan een 0 krijgen? Dat moest nog overlegd worden. En toen kwam de loting:
de Jong - Idrisova (een rus)
van Dam - Sagitova (een rus)
Lekker lekker, die waren er dus nog niet. Niks over bekend nog. Afwachten werd dat dus. Bij de jongens werd Ali tegenover Jan geloot (op dit moment nog bezig!) en Martijn tegen een Tadzjikistan (die staat al 2 schijven voor).
Voor mij en Michelle geldt dus: rustig blijven, en gewoon ervan uitgaan dat ze komen. Dat veranderde niet veel aan de dag verder, al wel dat de spanning een beetje opliep. De lunch dit maal was wel te doen, al houd ik niet van vis. We hadden als voorgerecht rode bieten soep, best lekker :) Verder dus een stuk vis, aardappels en wat groente.
Rond 4 uur hadden we een officiele opening, met de tv erbij (Ik kwam nog een paar keer zeer lelijk in beeld), en kinderen die bepaalde acten deden. Erg mooi, al was de opening toch redelijk korter dan we hadden verwacht. Het toernooi werd geopend. Ongeveer anderhalf uur later vertrokken we met z'n allen naar een grillrestaurant, waar we zoveel mochten eten als we wilden, en er nog een toespraakje werd gehouden, waar we allemaal nog een tasje met eten kregen. Ook kregen we nog een kookshow te zien, met wat vuur enzo. Zag er wel mooi uit :) We kwamen rond 9 uur terug, en rond 10 uur gingen we slapen. Om 12 uur werden we overigens nog wakker gebeld, door een anonieme bron... (op de hoteltelefoon).
Deze ochtend er weer optijd uit. Vandaag zou de eerste ronde zijn, die op dit moment dus nog steeds bezig is! Terwijl het bij jullie in Nederland lekker 4 uur 's nachts is :) Bij het ontbijt ditmaal gebakken aardappels ipv patat, maar nog steeds lekker. :)
Rond 9 uur begon de eerste ronde, nadat er eerst duidelijk werd gemaakt dat er geen telefoons af mochten gaan in de zaal, anders een 0 of werd je eruit gezet. Maargoed, mijn telefoon lag keurig op de kamer dus geen problemen ermee. De klokken werden aangezet, en nog geen sporen van de Russen. Het was ontzettend warm in de zaal, en het hele uur leek wel een dag. Na een uur was er nog geen spoor van de Russen te bekennen, dus kon ik een 2 opschrijven, net als Michelle die dus een 2 heeft tegen Idrisova.. Ik wist niet zo goed of ik er blij mee moest zijn aangezien ik nu niet echt gespeeld heb , en weer een dag van niks heb, en maar 6 echte partijen, maargoed. 2 punten, en morgen er weer tegenaan :) Vanmiddag heb ik dus niks te doen, want wij hebben vandaag maar 1 ronde, terwijl de jongens er 2 hebben. Zo gek, een wereldkampioenschap met 7 rondes. Ik ben echt volle 9 rondes gewend, laat ik dit maar als voordeel zien :)
De Russen zullen vanmiddag om 3 uur aankomen, en ik weet heel zeker dat ze zullen balen, aangezien die jongens (Rusaev en Filimonov, mijn grote vriend) ook een nulletje gekregen hebben, en Filimonov tegen onze belg Bert Deneef ;)
Ik hoop dat ik vamiddag nog eventjes naar buiten mag om wat van de stad te zien, want ik weet er op dit moment nog niet heel veel van. Dit was mijn verhaal voor nu: morgen weer een nieuwe dag met nieuwe loting :) En nu nog even kijken naar de partijen om er wat van op te steken!
Groetjes en liefs van,
Denies uit Ulaanbaatar ;)
Gisteren helaas geen blog geschreven, daarom vertel ik dat nu even :) Ik ga even rustig beginnen met gister, voordat ik ga beschrijven wat er net is gebeurd. ;)
Gisteren begon de dag om kwart voor 8. Het zou een wat rustig dagje worden, met de opening en helaas een wat vroeg ontbijt, en helaas geen ronde omdat een deel van de Russen deze dag zouden arriveren. Het begon met het ontbijt. Geen idee wat we ervan moesten verwachten, omdat het ons eerste ontbijt was. Nou, het begon lekker toen we de eerste bak hadden geopend:(Knack)worstjes + Spek. Lekker,lekker. Vervolgens de tweede bak: Roerei, die werd gevolgd door, jaja, patat. Wij keken onze ogen uit, want de tafel verder lag vol met brood, jam, sla en andere fruitsoorten. En aan de zijkant stond een kok, die voor je als je er heen liep gewoon een omelet bakte. Een beter begin van de dag kon dus niet.
De rest van de ochtend was het uitrusten, laptoppen, boeklezen en beetje met z'n allen op een kamer hangen. Rik had een vergadering met de rest van de coaches en organisatie, waarin de loting bijvoorbeeld bekend gemaakt zou worden. Rond half 1 kwam hij aanzetten met het volgende nieuws: Een deel van de Russische delegatie was er al, de jakoetsken, de rest had ''vertraging'' en zat vast in Peking. Het was niet bekend wanneer ze zouden aankomen: Dat kon maar zo vandaag zijn, maar natuurlijk ook na de eerste ronde, en zouden ze dan een 0 krijgen? Dat moest nog overlegd worden. En toen kwam de loting:
de Jong - Idrisova (een rus)
van Dam - Sagitova (een rus)
Lekker lekker, die waren er dus nog niet. Niks over bekend nog. Afwachten werd dat dus. Bij de jongens werd Ali tegenover Jan geloot (op dit moment nog bezig!) en Martijn tegen een Tadzjikistan (die staat al 2 schijven voor).
Voor mij en Michelle geldt dus: rustig blijven, en gewoon ervan uitgaan dat ze komen. Dat veranderde niet veel aan de dag verder, al wel dat de spanning een beetje opliep. De lunch dit maal was wel te doen, al houd ik niet van vis. We hadden als voorgerecht rode bieten soep, best lekker :) Verder dus een stuk vis, aardappels en wat groente.
Rond 4 uur hadden we een officiele opening, met de tv erbij (Ik kwam nog een paar keer zeer lelijk in beeld), en kinderen die bepaalde acten deden. Erg mooi, al was de opening toch redelijk korter dan we hadden verwacht. Het toernooi werd geopend. Ongeveer anderhalf uur later vertrokken we met z'n allen naar een grillrestaurant, waar we zoveel mochten eten als we wilden, en er nog een toespraakje werd gehouden, waar we allemaal nog een tasje met eten kregen. Ook kregen we nog een kookshow te zien, met wat vuur enzo. Zag er wel mooi uit :) We kwamen rond 9 uur terug, en rond 10 uur gingen we slapen. Om 12 uur werden we overigens nog wakker gebeld, door een anonieme bron... (op de hoteltelefoon).
Deze ochtend er weer optijd uit. Vandaag zou de eerste ronde zijn, die op dit moment dus nog steeds bezig is! Terwijl het bij jullie in Nederland lekker 4 uur 's nachts is :) Bij het ontbijt ditmaal gebakken aardappels ipv patat, maar nog steeds lekker. :)
Rond 9 uur begon de eerste ronde, nadat er eerst duidelijk werd gemaakt dat er geen telefoons af mochten gaan in de zaal, anders een 0 of werd je eruit gezet. Maargoed, mijn telefoon lag keurig op de kamer dus geen problemen ermee. De klokken werden aangezet, en nog geen sporen van de Russen. Het was ontzettend warm in de zaal, en het hele uur leek wel een dag. Na een uur was er nog geen spoor van de Russen te bekennen, dus kon ik een 2 opschrijven, net als Michelle die dus een 2 heeft tegen Idrisova.. Ik wist niet zo goed of ik er blij mee moest zijn aangezien ik nu niet echt gespeeld heb , en weer een dag van niks heb, en maar 6 echte partijen, maargoed. 2 punten, en morgen er weer tegenaan :) Vanmiddag heb ik dus niks te doen, want wij hebben vandaag maar 1 ronde, terwijl de jongens er 2 hebben. Zo gek, een wereldkampioenschap met 7 rondes. Ik ben echt volle 9 rondes gewend, laat ik dit maar als voordeel zien :)
De Russen zullen vanmiddag om 3 uur aankomen, en ik weet heel zeker dat ze zullen balen, aangezien die jongens (Rusaev en Filimonov, mijn grote vriend) ook een nulletje gekregen hebben, en Filimonov tegen onze belg Bert Deneef ;)
Ik hoop dat ik vamiddag nog eventjes naar buiten mag om wat van de stad te zien, want ik weet er op dit moment nog niet heel veel van. Dit was mijn verhaal voor nu: morgen weer een nieuwe dag met nieuwe loting :) En nu nog even kijken naar de partijen om er wat van op te steken!
Groetjes en liefs van,
Denies uit Ulaanbaatar ;)
zaterdag 29 oktober 2011
Hoog in de lucht!
Hallo iedereen!
Ik weet dat zeker dat heel veel mensen dit gaan lezen, naja dat maakt niks uit. Vanochtend vroeg rond half 8 (Nederlandse tijd:half 2 's nachts) bij het hotel aangekomen, een heel mooi hotel, zoals jullie weten 5 sterren. WiFi is hier prima! Ik zit elke dag denk ik maar in de lobby van het hotel. Als ik op mn eigen kamer wil internetten, moet ik een kabeltje aansluiten. Dat kan prima, maaar dat installeren is weer een heel gedoe, terwijl ik net zo goed met prima verbinding hier kan zitten.
De reis begon vroeg. 9.15 verzamelden we op Schiphol, bij de vertrekhal waar we moesten verzamelen. Daar hadden we maar even de tijd afscheid te nemen van familie en voor mij ook vriend, die zo plots zin had om even langs te komen :D (dankje,dankje Steven!) Maargoed, we gingen gauw verder. Op schiphol hadden we nog even tijd wat te eten, sigaretje te roken (Rik), of wat rond te lopen, zoals wij deden een beetje rondlopen, een veel te duur flesje drinken kopen, en toch maar terug gaan naar de verzamelplaats. Vervolgens tascontrole, waarbij je eventjes door de douane moest, om vervolgens de vlucht te nemen.
Deze vlucht richting Moskou had toch wel wat vertraging, eerst een half uur wat nog uitliep naar een uur. Het was verder goed geregeld door de KLM. We zaten met zn zevenen bij elkaar. We kregen wraps in het vliegtuig. Het oogte heerlijk, het smaakte redelijk. Ik dacht dat er in de wrap kipkerrie achtig iets zat, normaal ben ik er geen fan van maar dit smaakte echt niet verkeerd. De vlucht duurde 2 uur en 45 minuten, en de tijd zou in Moskou nog eens 2 uur vooruit gaan. Eenmaal in Moskou aangekomen, moesten we opnieuw door de paspoortcontrole, en douane. New fact bij de douane: De schoenen moesten uit! Best grappig, en het ging redelijk snel. Omdat we een uur vertraging hadden, en het ruim een half uur tot driekwartier duurde voor we in een andere vertrekhal waren (vooral veel, veel lopen, douane en paspoortcontrole meegerekend), hadden we slechts een half uur om wat drinken te kopen, en eventjes naar de WC te gaan. Eten kregen we wel in het vliegtuig, wat immers 6 uur lang zou gaan duren..
Toch gingen de zes uur sneller voorbij dan ik had gedacht. Een groot deel van de passagiers in het vliegtuig sliep, terwijl ik eigenlijk de hele tijd klaar wakker bleef. En om het uurtje even kijken hoelaat het is, en totaal niet het gevoel hebben dat het nacht is. Dat hoort erbij, bij met de tijd meevliegen. Tijdens de vlucht kregen we nog een warme maaltijd, waarbij je nog uit vlees en vis kon kiezen. Ik koos natuurlijk vlees (ik lust geen vis), en het was niet heel slecht. We kregen een salade (waar jammer genoeg een stuk zalm en een garnaal op zat), een stuk brood met boter, een bakje met vlees, aardappelen,, boontjes en worteltjes en een stuk cake. Ik heb heel braaf geluisterd naar Rik door de salade en de aardappelen, vlees enz. + de cake op te eten. Ik had veel erger eten verwacht.
Verder de reis van 6 uur een beetje overleefd door muziek te luisteren, te kletsen met Michelle (die zat naast mij, de rest zat een beetje vooraan in het vliegtuig), beetje heen en weer te lopen, nog een paar potjes gedamd met Ali, beetje nog wat gelezen voor school en nog wat onzinteksten gekladderd op papier. :)
Tien over zes kwamen we aan in Ulaanbaatar, waar we met een busje zouden opgehaald worden en samen met een andere deelnemer naar het hotel worden gebracht. Maar eerst weer door een strenge paspoort controle. Eenmaal in het busje, moesten we proppen qua spullen, en er was precies genoeg zitplaats voorr de mensen. We vertrokken ongeveer na het bagage ophalen rond 7 uur met het busje, over allerlei hobbelige wegen. Bijna iedereen was moe, en nog steeds had ik nergens last van. Eenmaal aangekomen bij het hotel kregen we de sleutels (hier pasjes) van onze hotelkamer, wat ook weer zo'n gedoe was. Michelle, ik en Liesbeth (moeder Michelle) kregen de pasjes van een 2 persoonskamer, veel te krap. Uiteindelijk kregen we een nieuwe kamer, ook 2 persoons, maar met een klein bedje tussenin. We slapen naast onze jongens, en Rik heeft een kamer voor zichzelf aan de andere kant van de hal.
Na wat bij geslapen te hebben, zou Rik ons om 13.00 (7 uur 's ochtends NL tijd) halen voor de lunch. Echter, om 13.30 nog geen spoor van Rik... Na veel geklop op zijn kamerdeur, en uiteindelijk ook wat geschreeuw, kregen we Rik uit zijn schoonheidsslaapje. Zelfs een coach kan zich verslapen. Hij zelf kwam met het excuus dat hij pas om half 11 (Half 5 NL tijd) in slaap viel, en zelf zo moe was.. Nou Rik, het is je vergeven.
De lunch: Een soort boullion met jus smaak. Na een hap had ik al geen trek meer, nog een paar hadden genomen uit beleefdheid maar toen echt gestopt. We kregen daarna warme loempia's met wat vlees ertussen, en een aparte vorm. Smaakte best lekker. Velen van ons waren nog moe, maar zoals ik al zei; ik heb nog steeds nergens last van. Op dit moment hebben we een middagje vrij, vandaar deze zeer lange blog. Ik ga nu eens stoppen en wat andere dingetjes doen! :) Morgen hebben we trouwens ook nog een dag vrij, inplaats van de eerste ronde.. Dus weer lekker een niksdoen dagje hoop ik, en maandag er echt tegenaan! Kan niet meer wachten :)
Verder wil ik iedereen succes wensen, die vandaag nationale competitie speelt! :D
Veel liefs en groetjes,
Denies, helemaal aan de andere kant van de wereld, uit het rijk der Mongolen. (:
Ik weet dat zeker dat heel veel mensen dit gaan lezen, naja dat maakt niks uit. Vanochtend vroeg rond half 8 (Nederlandse tijd:half 2 's nachts) bij het hotel aangekomen, een heel mooi hotel, zoals jullie weten 5 sterren. WiFi is hier prima! Ik zit elke dag denk ik maar in de lobby van het hotel. Als ik op mn eigen kamer wil internetten, moet ik een kabeltje aansluiten. Dat kan prima, maaar dat installeren is weer een heel gedoe, terwijl ik net zo goed met prima verbinding hier kan zitten.
De reis begon vroeg. 9.15 verzamelden we op Schiphol, bij de vertrekhal waar we moesten verzamelen. Daar hadden we maar even de tijd afscheid te nemen van familie en voor mij ook vriend, die zo plots zin had om even langs te komen :D (dankje,dankje Steven!) Maargoed, we gingen gauw verder. Op schiphol hadden we nog even tijd wat te eten, sigaretje te roken (Rik), of wat rond te lopen, zoals wij deden een beetje rondlopen, een veel te duur flesje drinken kopen, en toch maar terug gaan naar de verzamelplaats. Vervolgens tascontrole, waarbij je eventjes door de douane moest, om vervolgens de vlucht te nemen.
Deze vlucht richting Moskou had toch wel wat vertraging, eerst een half uur wat nog uitliep naar een uur. Het was verder goed geregeld door de KLM. We zaten met zn zevenen bij elkaar. We kregen wraps in het vliegtuig. Het oogte heerlijk, het smaakte redelijk. Ik dacht dat er in de wrap kipkerrie achtig iets zat, normaal ben ik er geen fan van maar dit smaakte echt niet verkeerd. De vlucht duurde 2 uur en 45 minuten, en de tijd zou in Moskou nog eens 2 uur vooruit gaan. Eenmaal in Moskou aangekomen, moesten we opnieuw door de paspoortcontrole, en douane. New fact bij de douane: De schoenen moesten uit! Best grappig, en het ging redelijk snel. Omdat we een uur vertraging hadden, en het ruim een half uur tot driekwartier duurde voor we in een andere vertrekhal waren (vooral veel, veel lopen, douane en paspoortcontrole meegerekend), hadden we slechts een half uur om wat drinken te kopen, en eventjes naar de WC te gaan. Eten kregen we wel in het vliegtuig, wat immers 6 uur lang zou gaan duren..
Toch gingen de zes uur sneller voorbij dan ik had gedacht. Een groot deel van de passagiers in het vliegtuig sliep, terwijl ik eigenlijk de hele tijd klaar wakker bleef. En om het uurtje even kijken hoelaat het is, en totaal niet het gevoel hebben dat het nacht is. Dat hoort erbij, bij met de tijd meevliegen. Tijdens de vlucht kregen we nog een warme maaltijd, waarbij je nog uit vlees en vis kon kiezen. Ik koos natuurlijk vlees (ik lust geen vis), en het was niet heel slecht. We kregen een salade (waar jammer genoeg een stuk zalm en een garnaal op zat), een stuk brood met boter, een bakje met vlees, aardappelen,, boontjes en worteltjes en een stuk cake. Ik heb heel braaf geluisterd naar Rik door de salade en de aardappelen, vlees enz. + de cake op te eten. Ik had veel erger eten verwacht.
Verder de reis van 6 uur een beetje overleefd door muziek te luisteren, te kletsen met Michelle (die zat naast mij, de rest zat een beetje vooraan in het vliegtuig), beetje heen en weer te lopen, nog een paar potjes gedamd met Ali, beetje nog wat gelezen voor school en nog wat onzinteksten gekladderd op papier. :)
Tien over zes kwamen we aan in Ulaanbaatar, waar we met een busje zouden opgehaald worden en samen met een andere deelnemer naar het hotel worden gebracht. Maar eerst weer door een strenge paspoort controle. Eenmaal in het busje, moesten we proppen qua spullen, en er was precies genoeg zitplaats voorr de mensen. We vertrokken ongeveer na het bagage ophalen rond 7 uur met het busje, over allerlei hobbelige wegen. Bijna iedereen was moe, en nog steeds had ik nergens last van. Eenmaal aangekomen bij het hotel kregen we de sleutels (hier pasjes) van onze hotelkamer, wat ook weer zo'n gedoe was. Michelle, ik en Liesbeth (moeder Michelle) kregen de pasjes van een 2 persoonskamer, veel te krap. Uiteindelijk kregen we een nieuwe kamer, ook 2 persoons, maar met een klein bedje tussenin. We slapen naast onze jongens, en Rik heeft een kamer voor zichzelf aan de andere kant van de hal.
Na wat bij geslapen te hebben, zou Rik ons om 13.00 (7 uur 's ochtends NL tijd) halen voor de lunch. Echter, om 13.30 nog geen spoor van Rik... Na veel geklop op zijn kamerdeur, en uiteindelijk ook wat geschreeuw, kregen we Rik uit zijn schoonheidsslaapje. Zelfs een coach kan zich verslapen. Hij zelf kwam met het excuus dat hij pas om half 11 (Half 5 NL tijd) in slaap viel, en zelf zo moe was.. Nou Rik, het is je vergeven.
De lunch: Een soort boullion met jus smaak. Na een hap had ik al geen trek meer, nog een paar hadden genomen uit beleefdheid maar toen echt gestopt. We kregen daarna warme loempia's met wat vlees ertussen, en een aparte vorm. Smaakte best lekker. Velen van ons waren nog moe, maar zoals ik al zei; ik heb nog steeds nergens last van. Op dit moment hebben we een middagje vrij, vandaar deze zeer lange blog. Ik ga nu eens stoppen en wat andere dingetjes doen! :) Morgen hebben we trouwens ook nog een dag vrij, inplaats van de eerste ronde.. Dus weer lekker een niksdoen dagje hoop ik, en maandag er echt tegenaan! Kan niet meer wachten :)
Verder wil ik iedereen succes wensen, die vandaag nationale competitie speelt! :D
Veel liefs en groetjes,
Denies, helemaal aan de andere kant van de wereld, uit het rijk der Mongolen. (:
maandag 24 oktober 2011
Blog nummer 1!: Spanning loopt op. of toch niet? xD
Hallo Iedereen!
Dit is mijn eerste blog op deze pagina! Komende vrijdag ga ik naar Ulaanbaatar, in Mongolie! Ontzettend spannend, zeker omdat deze reis toch wat verder is dan de andere :) De voorbereiding kost nog steeds veel werk, en ik ben ontzettend blij dat ik er heen mag! Mede dankzij sponsoren kan ik er heen, die wil ik alvast heel erg bedanken! Gelukkig voel ik op dit moment nog totaal GEEN spanning, en heb ik er alleen maar zin in! :D
Vrijdag vertrekken we dus. We moeten om 9.15 verzamelen, plaats nog onbekend, maar krijgen we komende dagen nog wel te horen. Dan vliegen we om 11.45 naar Moskou, waar de klok al 3 uurtjes ongeveer vooruit vliegt. Het tijdsverschil tussen Nederland en Ulaanbaatar is namelijk 6 uur; als mijn ronde rond 9 uur in Ulaanbaatar begint, liggen jullie hier in Nederland heerlijk lui op je nest te pitten; het is dan namelijk 3 uur 's nachts. We zullen dus last gaan krijgen van een jetlag, maar dat moet wel goedkomen, daar heb ik alle vertrouwen in :)
Inmiddels is er ook al een toernooiwebsite: http://wccadets2011.com/. Bij participants kun je de deelneemerslijsten vinden, van de jongens en de meiden. En ik speel bij de meisjes mee, en ditmaal niet bij de jongens ;p Verder kun je er nog dingen over het hotel vinden, onderandere deze site: http://wccadets2011.com/, het enige 5 sterren hotel van Mongolie! Ik zag onderandere het woord swimming pool, dat bevalt me wel :) Ik heb nog niet kunnen vinden of er wifi is, maar volgens Rik kon ik er wel op rekenen dat het er was. Als het er niet is, betekent het dat ik deze blog niet zal vol plaatsen met mijn levensvehalen; die komen dan uiteindelijk na afloop ;(
Nou, dit was het voor nu dan eventjes. Nu nog 4 daagjes wachten voor vertrek, van een lange, lange vlucht! Ik hoop dat veel mensen deze blog zullen gaan lezen, dat vind ik namelijk al leuk genoeg! :)
Veel liefs en groetjes van,
Denise!
Dit is mijn eerste blog op deze pagina! Komende vrijdag ga ik naar Ulaanbaatar, in Mongolie! Ontzettend spannend, zeker omdat deze reis toch wat verder is dan de andere :) De voorbereiding kost nog steeds veel werk, en ik ben ontzettend blij dat ik er heen mag! Mede dankzij sponsoren kan ik er heen, die wil ik alvast heel erg bedanken! Gelukkig voel ik op dit moment nog totaal GEEN spanning, en heb ik er alleen maar zin in! :D
Vrijdag vertrekken we dus. We moeten om 9.15 verzamelen, plaats nog onbekend, maar krijgen we komende dagen nog wel te horen. Dan vliegen we om 11.45 naar Moskou, waar de klok al 3 uurtjes ongeveer vooruit vliegt. Het tijdsverschil tussen Nederland en Ulaanbaatar is namelijk 6 uur; als mijn ronde rond 9 uur in Ulaanbaatar begint, liggen jullie hier in Nederland heerlijk lui op je nest te pitten; het is dan namelijk 3 uur 's nachts. We zullen dus last gaan krijgen van een jetlag, maar dat moet wel goedkomen, daar heb ik alle vertrouwen in :)
Inmiddels is er ook al een toernooiwebsite: http://wccadets2011.com/. Bij participants kun je de deelneemerslijsten vinden, van de jongens en de meiden. En ik speel bij de meisjes mee, en ditmaal niet bij de jongens ;p Verder kun je er nog dingen over het hotel vinden, onderandere deze site: http://wccadets2011.com/, het enige 5 sterren hotel van Mongolie! Ik zag onderandere het woord swimming pool, dat bevalt me wel :) Ik heb nog niet kunnen vinden of er wifi is, maar volgens Rik kon ik er wel op rekenen dat het er was. Als het er niet is, betekent het dat ik deze blog niet zal vol plaatsen met mijn levensvehalen; die komen dan uiteindelijk na afloop ;(
Nou, dit was het voor nu dan eventjes. Nu nog 4 daagjes wachten voor vertrek, van een lange, lange vlucht! Ik hoop dat veel mensen deze blog zullen gaan lezen, dat vind ik namelijk al leuk genoeg! :)
Veel liefs en groetjes van,
Denise!
Abonneren op:
Posts (Atom)